บทว่า ทีฆรตฺตํ ได้แก่ สิ้นกาลนาน.

บทว่า ปุญฺญานํ ได้แก่ กุศลธรรมมีทานเป็นต้น.

บทว่า สตฺต วสฺวานิ ได้แก่ ตลอด ๗ ปี

บทว่า เมตฺตจิตฺตํ ความว่า ชื่อว่าเมตตา เพราะอรรถว่ารักใคร่. อธิบายว่า ผูกเยื่อใย. ชื่อว่าเมตตา เพราะความเจริญเป็นไปในมิตร หรือความเจริญนั่นเป็นไปต่อมิตร.