ตอบว่า การเจริญอย่างเดียวกัน แต่แยกกัน หาชื่อว่าเจริญความไม่ประมาทไม่. การทำบุญ ทำกุศลทั้งหมดอย่างใดอย่างหนึ่ง พึงทราบว่าเป็นการเจริญความไม่ประมาททั้งนั้น. แต่โดยต่างกันอันได้แก่การเจริญศีล สมาธิ ปัญญา ทั้งหมดหมายถึงอุปนิสัยแห่งวิวัฏฏะ (นิพพาน) การถึงสรณะ และการสำรวมทางกายและทางใจ เพราะเหตุนั้น การเจริญกุศล การเจริญธรรมอันไม่มีโทษ พึงทราบว่าเป็นการเจริญความไม่ประมาท.

จริงอยู่ บทว่า อปฺปมาโท นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงถึงประโยชน์ใหญ่ คือทรงยึดถือประโยชน์มากดำรงอยู่ ไม่ควรกล่าวว่า พระธรรมกถึกนำเอาพุทธพจน์ คือพระไตรปิฏกแม้ทั้งสิ้น มากล่าวทำอรรถแห่งบท คืออัปปมาท ออกนอกทางไป

ถามว่า เพราะเหตุไร

ตอบว่า เพราะความไม่ประมาทเป็นธรรมข้อใหญ่.