ส่วนของบรรพชิต พึงทราบว่าได้แก่ประโยชน์ มีความไม่เดือดร้อนเป็นต้น.

ส่วนบทว่า โย จตฺโถ สมฺปรายิโก ประโยชน์ในสัมปรายภพ. พึงทราบว่า ท่านกล่าวถึงการประพฤติธรรมของทั้งสองฝ่าย คือทั้งคฤหัสถ์และบรรพชิต.

บทว่า อตฺถาภิสมยา ได้แก่ เพราะได้ประโยชน์ คือประโยชน์เกื้อกูลแม้ทั้งสอง การได้ชื่อว่าสมยะ เพราะร่วมกัน เกี่ยวข้องกัน ประชุมกัน ด้วยสิ่งที่ควรได้ สมยะนั่นแล คืออภิสมยะ หรือสมยะชื่อว่า อภิสมยะ เพราะความมีหน้าเข้าหากัน

พึงทราบอรรถแห่งบทในที่นี้ ดังนี้