ชื่อว่าธีโร เพราะเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา. อนึ่ง ในที่นี้พึงทราบการสงเคราะห์แม้พระนิพพานอันเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง ด้วยอัตถศัพท์. บทที่เหลือชัดดีแล้วทั้งนั้น.

ในสูตรนี้ ท่านกล่าวถึงวัฏสมบัติอย่างเดียวด้วยประการฉะนี้ ส่วนในคาถาพึงเห็นการสงเคราะห์ซึ่งวิวัฏด้วย.

จริงดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า

อปฺปมาโท อมตํปทํ ปมาโท มจฺจุโน ปทํ อปฺปมตฺตา น มียนฺติ เย ปมตฺตา ยถา มตา เอตํ วิเสสโต ฐตฺวา อปฺปมาทมฺหิ ปณฺฑิตา อปฺปมาเท ปโมทนฺติ อริยานํ โคจเร รตา ความไม่ประมาทเป็นทางแห่งความไม่ตาย ความประมาทเป็นทางแห่งความตาย ผู้ไม่ประมาท ย่อมไม่ตาย คนประมาทเหมือนคนตายแล้ว. บัณฑิตทั้งหลายรู้ความต่างกันในความไม่ ประมาทนี้แล้ว ยินดีในธรรมเป็นโคจรของพระอริยะ ทั้งหลาย ย่อมบันเทิงในความไม่ประมาท. เต ฌายิโน สาตติกา นิจฺจํ ทฬฺหปรกฺกมา ผุสนฺติ ธีรา นิพฺพานํ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรํ นักปราชญ์ทั้งหลายเหล่านั้น ผู้มีความเพ่ง มีความพยายามติดต่อ มีความเพียรมั่นเป็นนิจ ย่อม ถูกต้องพระนิพพานอันเกษมจากโยคะ ไม่มีอะไรอื่น ยิ่งไปกว่า ดังนี้. เพราะฉะนั้น ในบทว่า อตฺถาภิสมยา นี้ พึงทราบความแม้ด้วยประโยชน์อันเป็นโลกุตระ. จบอรรถกถาอุโภอัตถสูตรที่ ๓