พระพุทธเจ้าผู้มีพระภาคดุจอาจารย์ พระไตรปิฏกอันตั้งอยู่ในภาวะที่ควรบอก ดุจไตรเพท ความเป็นผู้ฉลาดในสมมติและปรมัตถ์ ดุจความเป็นผู้ฉลาดในภาษาท้องถิ่น เวไนยสัตว์ผู้สามารถแทงตลอดด้วยสมมติและปรมัตถ์ ดุจมาณพผู้รู้ภาษาท้องถิ่นต่างๆ การแสดงด้วยสมมติและปรมัตถ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้า ดุจการบอกด้วยภาษาทมิฬเป็นต้นของอาจารย์

ในข้อนี้อาจารย์กล่าวไว้ว่า

พระสัมพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่าผู้บอกทั้งหลาย

ได้ทรงบอกสัจจะสองอย่าง คือสมมติสัจ และปรมัตถสัจ