มาในพรหมวิหาร ในมหาโควินทสูตรนี้ว่า ๗- ตํ โข ปน ปญฺจสิข พฺรหฺมจริยํ เนว นิพฺพิทาย น วิราคาย ฯเปฯ ยาวเทว พฺรหฺมโลกูปปตฺติยา ดูก่อนปัญจสิข พรหมจรรย์นั้นแล มิใช่เพื่อความเบื่อหน่าย มิใช่เพื่อความปราศจากความกำหนัด ฯลฯ เพียงเพื่อความเข้าถึงพรหมโลกเท่านั้น. ____________________________ ๗- ที. มหา. เล่ม ๑๐/ข้อ ๒๓๔

มาแล้วในเมถุนวิรัติ ในสัลเลขสูตรว่า ๘- ปเร อพฺรหฺมจาริโน ภวิสฺสนฺติ มยเมตฺถ พฺรหฺมจาริโน ภวิสฺสาม พวกอื่นจักไม่เป็นพรหมจารี เราจักเป็นพรหมจารีในที่นี้. ____________________________ ๘- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๑๐๔

มาแล้วในสทารสันโดษ ในมหาธรรมปาลชาดกว่า ๙-

มยญฺจ ภริยา นาติกฺกมาม