หีเนน พฺรหฺมจริเยน ขตฺติเย อุปปชฺชติ มชฺฌิเมน จ เทวตฺตํ อุตฺตเมน วิสุชฺฌติ บุคคลเข้าถึงกษัตริย์ ด้วยพรหมจรรย์เลว และเข้าถึงความเป็นเทวดาด้วยพรหมจรรย์ปาน กลาง ย่อมบริสุทธิ์ด้วยพรหมจรรย์สูงสุด. ๑๑- ____________________________ ๑๑- ขุ. ชา. เล่ม ๒๗/ข้อ ๑๑๘๖

มาแล้วในอริยมรรค ในมหาโควินทสูตรนั่นแลว่า ๑๒- อิทํ โข ปน ปญฺจสิข พฺรหฺมจริยํ เอกนฺตนิพฺพิทาย วิราคาย ฯเปฯ อยเมว อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ดูก่อนปัญจสิขะ พรหมจรรย์นี้แล เพื่อความเบื่อหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อความปราศจากความกำหนัด ฯลฯ นี้แล. คือมรรค์มีองค์ ๘ อันเป็นอริยะ. ____________________________ ๑๒- ที. มหา. เล่ม ๑๐/ข้อ ๒๓๔

มาแล้วในคำสอนทั้งสิ้นอันสงเคราะห์ด้วยสิกขา ๓ ในปาสาทิกสูตรว่า ๑๓-

ตยิทํ พฺรหฺมจริยํ อิทฺธญฺเจว ผีตญฺจ วิตฺถาริกํ พหุชญฺญํ ปุถุภูตํ ยาว เทวมนุสฺเสหิ สุปฺปกาสิตํ