ยํ ภิกฺขเว สเทวกสฺส โลกสฺส ฯเปฯ สเทวมนุสฺสาย ทิฏฺฐํ สุตํ มุตํ วิญฺญาตํ ปตฺตํ ปริเยสิตํ อนุวิจริตํ มนสา ตมหํ ชานามิ ตมหํ อภิญฺญาสึ ตํ ตถาคตสฺส วิทิตํ ตถาคตสฺส อุปฏฺฐาสิ.

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรารู้ รู้ยิ่งอารมณ์ที่เห็น ที่ฟัง ที่รู้ ที่รู้ยิ่ง ที่ถึง ที่แสวงหา ที่ตามเที่ยวไปของโลกพร้อมกับเทวโลก ฯลฯ พร้อมด้วยเทวดาแลมนุษย์ ด้วยใจ อารมณ์นั้น ตถาคตรู้แล้ว รู้ยิ่งแล้ว ปรากฏแล้วแก่ตถาคต ได้ปรากฏแล้วแก่ตถาคต ด้วยประการฉะนี้

พระผู้มีพระภาคเจ้าชื่อตถาคต เพราะทรงเห็นความแท้จริง.

พึงทราบความหมายของบทว่า ตถาคโต ในอรรถว่า เห็นความแท้จริงในที่นี้. ____________________________ ๔- อภิ. วิ. เล่ม ๓๕/ข้อ ๑๐๐ ๕- องฺ. จตุกฺก. เล่ม ๒๑/ข้อ ๒๔