ท่านอธิบายไว้ว่า เพราะตรัสรู้ธรรมที่ควรแนะนำ อย่างใดอย่างหนึ่งด้วยพระองค์เองโดยไม่วิปริตจากอาการทั้งปวงแห่งธรรมทั้งหมดนั้น.

ด้วยบทนี้ เป็นอันท่านแสดงถึงการบรรลุสัพพัญญุตญาณ อันได้แก่อนาวรณญาณ อันเนื่องด้วยความหวังสามารถให้บรรลุธรรมทั้งปวง โดยอาการทุกอย่าง เว้นการสอน (ของ) ผู้อื่น.

ถามว่า อนาวรณญาณอื่นจากสัพพัญญุตญาณมิใช่หรือ คำที่ว่าอสาธารณญาณ ๖ เป็นพุทธญาณโดยประการอื่นก็ผิดน่ะซิ.

ตอบว่า ไม่ผิด เพราะความที่ญาณเดียวเท่านั้นท่านกล่าวเป็นสองอย่าง เพื่อแสดงความไม่ทั่วไปด้วยญาณเหล่าอื่น โดยประเภทอันเป็นไปแห่งวิสัย เพราะว่าญาณนั้นอย่างเดียวเท่านั้น ท่านกล่าวว่าเป็นสัพพัญญุตญาณ เพราะเป็นวิสัยแห่งธรรมที่สมมติว่าเป็นสังขตะและอสังขตะโดยไม่เหลือ และท่านกล่าวว่า เป็นอนาวรณญาณอาศัยความประพฤติที่หมดความข้อง เพราะไม่มีเครื่องกั้นในญาณนั้น.