อีกอย่างหนึ่ง อนาวรณญาณอื่นจากสัพพัญญุตญาณจงยกไว้ แต่ในที่นี้ท่านประสงค์เอาสัพพัญญุตญาณเท่านั้นว่าเป็นอนาวรณญาณ เพราะเป็นไปโดยไม่มีอะไรกระทบในที่ทั้งปวง. พระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นพระสัพพัญญู ทรงรู้ทุกอย่าง เพราะบรรลุพระสัพพัญญุตญาณนั้นนั่นเอง ท่านจึงกล่าวว่าเป็นพระสัมมาสัมพุทธะ เพราะทรงรู้ธรรมทั้งปวง ไม่ใช่คราวเดียวเท่านั้น.

อนึ่ง ท่านกล่าวไว้ในปฏิสัมภิทาว่า บัญญัติมีวิโมกข์เป็นที่สุดนี้ พร้อมกับการได้การทำให้แจ้งพระสัพพัญญุตญาณ ณ โคนโพธิ์ ของพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพุทธะนี้ คือ พุทโธ ดังนี้ ๒๕- ____________________________ ๒๕- ขุ. มหา. เล่ม ๒๙/ข้อ ๓๗๙

จริงอยู่ การที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสามารถบรรลุธรรมไม่มีเหลือในพระสันดาน ย่อมมีได้โดยการบรรลุญาณอันสามารถให้ตรัสรู้ธรรมทั้งปวง ในที่นี้ท่านกล่าวว่า ก็ญาณนี้เมื่อเป็นไป ย่อมเป็นไปในวิสัยทั้งหมดคราวเดียวเท่านั้นหรือ หรือว่าเป็นไปตามลำดับดังนี้.

ก็ในข้อนี้ ผิว่า ญาณเป็นไปในวิสัยทั้งหมดเพียงคราวเดียวเท่านั้น การตรัสรู้โดยจำแนกดุจของผู้เพ่งจิตแต่ไกล ในการเข้าไปตั้งร่วมกันของสังขตธรรมทั้งหลายอันแตกต่างกัน มีอดีต อนาคต ปัจจุบัน ภายในและภายนอกเป็นต้น และสมมติธรรมอันเป็นสังขตะ ก็ไม่พึงมีหรือ ก็เมื่อเป็นอย่างนั้น ญาณย่อมต้องกันในข้อว่า ธรรมทั้งปวงย่อมเป็นวิสัยแห่งพระญาณของพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยรูปที่สลายไป ดุจโดยอาการเป็นอนัตตาของผู้เห็นว่า สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตา ธรรมทั้งหลายทั้งปวงเป็นอนัตตา ดังนี้.