ปหาตพฺพํ ปหีนำ เม ตสฺมา พุทฺโธสฺมิ พฺราหฺมณ
ดูก่อนพราหมณ์ กิจที่ควรรู้ยิ่งเรารู้แล้ว
กิจที่ควรเจริญเราเจริญแล้ว กิจที่ควรละเราได้
ละแล้ว เพราะฉะนั้น เราจึงเป็นพุทธะ ดังนี้. ____________________________ ๒๙- ขุ. สุ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๓๗๗ ม. ม. เล่ม ๑๓/ข้อ ๖๐๙
อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที