เมื่อพระตถาคตขึ้นสู่ปราสาทสำเร็จด้วยธรรม ทรงตรวจดูหมู่สัตว์ ก็ฉันนั้น สัตว์ที่มิได้ทำความดี แม้นั่งที่ข้างขวาในวิหารเดียวกัน ก็มิได้มาสู่คลองแห่งพุทธญาณ เป็นดุจลูกศรที่ซัดไปในตอนกลางคืน แต่เวไนยบุคคลผู้ทำความดี แม้ยืนอยู่ในที่ไกล ก็มาสู่คลองของพระตถาคตนั้น ดุจไฟ ดุจภูเขาหิมพานต์.

สมดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า ๓๐-

ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ หิมวนฺโต จ ปพฺพโต อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺตึ ขิตฺตา ยถา สรา สัตบุรุษ ย่อมปรากฏในที่ไกล ดุจภูเขาหิมพานต์ อสัตบุรุษย่อมไม่ปรากฏในที่นี้ เหมือนลูกศรที่ซัดไปใน เวลากลางคืน ฉะนั้น.

ในสูตรนี้ และในคาถาทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงกระทำพระองค์ดุจผู้อื่น. ____________________________