บทว่า โหนฺติ แปลว่า ย่อมมี

บทว่า อนุกมฺปกา ได้แก่ ผู้ประสงค์ประโยชน์ ผู้แสวงประโยชน์เกื้อกูล.

บทว่า สุจึ ได้แก่ ไร้มลทิน ควรชม ชื่นใจ เป็นธรรม ได้มาโดยธรรม.

บทว่า ปณีตํ ได้แก่ สูงสุด ประเสริฐสุด.