บทว่า สมุปฺปนฺนํ ได้แก่ เกิดขึ้นแล้วด้วยความมีประโยชน์และเกิดขึ้นแล้วด้วยธรรมอันมีประโยชน์.

บทว่า กตํ ได้แก่ เกิดด้วยปัจจัยอันเป็นเหตุ.

บทว่า สงฺขตํ ได้แก่ ชื่อว่า สงฺขตํ เพราะอันปัจจัยนั่นแลปรุงแต่งแล้ว

คำนั้นทั้งหมดเป็นชื่อของการเกิดแห่งปัจจัย.