บทว่า อมูลเกน ได้แก่ ด้วยอพรหมจรรย์ คือด้วยความประพฤติไม่ประเสริฐ เว้นจากข้อมูลมีเหตุเป็นต้น คือเว้นจากการท้วงอันไม่มีมูลเหล่านี้ คือได้เห็นแล้ว ได้ฟังแล้ว ได้รังเกียจแล้ว.

บทว่า อนุทฺธํเสติ ได้แก่ ทั้งที่รู้อยู่ว่าผู้นี้บริสุทธิ์ ยังกำจัด รุกราน ท้วงหรือด่า.

บทว่า อภูตวาที ได้แก่ ยังไม่เห็นโทษของผู้อื่นเลย กล่าวมุสาวาทโดยไม่เป็นจริง ไร้ประโยชน์ แล้วตู่ผู้อื่น.

บทว่า กตฺวา ได้แก่ ก็หรือผู้ใดกระทำกรรมลามกแล้วยังกล่าวว่า เรามิได้ทำกรรมนี้.