อีกนัยหนึ่ง ความเป็นไปแห่งธรรมที่ประกอบด้วยรูป คือเนื่องด้วยรูป ชื่อว่ารูปธาตุ ได้แก่ปัญจโวการภพและเอกโวการภพ. กามภพและรูปภพทั้งสิ้นสงเคราะห์เข้ากับปัญจโวการภพและเอกโวการภพนั้น.

ความเป็นไปแห่งธรรมที่เว้นจากรูป ชื่อว่าอรูปธาตุ ได้แก่จตุโวการภพ. อรูปภพสงเคราะห์เข้ากับอรูปธาตุนั้น ดังนั้น ด้วยบททั้งสองจึงเป็นอันทรงแสดงถึงภพ ๓ อันเป็นไปในสังสารทั้งหมด.

แต่ด้วยบทที่ ๓ ทรงสงเคราะห์อสังขตธรรมเท่านั้น ดังนั้นในสูตรนี้ มรรคและผลทั้งหลายจึงชื่อว่าเป็นธรรมที่พ้นจาก ๓ ภพ.

แต่อาจารย์บางพวกกล่าวว่าด้วยบททั้งสองว่า ธรรมที่เป็นสภาวะของรูป ชื่อว่ารูปธาตุ. ธรรมที่เป็นสภาวะของอรูป ชื่อว่าอรูปธาตุ ดังนี้