แม้ในพระสูตรนี้ ขันธศัพท์พึงเห็นว่า (มาแล้ว) ในคุณธรรมอย่างเดียว เพราะฉะนั้น จึงมีอธิบายว่า ด้วยคุณธรรมกล่าวคือศีลที่เป็นอเสกขะ. ____________________________ ๑- องฺ. จตฺตก. เล่ม ๒๑/ข้อ ๕๑ องฺ. ฉกฺก. เล่ม ๒๒/ข้อ ๓๐๘ ๒- สํ. สฬา. เล่ม ๑๘/ข้อ ๓๒๒ ๓- อภิ. สงฺ. เล่ม ๓๔/ข้อ ๙๒ ๔- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๕๐๘

บทว่า สมนฺนาคโต ความว่า ประกอบพร้อมแล้ว คือเป็นผู้พรั่งพร้อมแล้ว.

ชื่อว่าสมาธิ เพราะเป็นเหตุตั้งมั่น หรือเพราะตั้งมั่นเอง หรือความตั้งมั่นแห่งจิตนั่นเอง.

ชื่อว่าปัญญา เพราะรู้ คือแทงตลอดตามเป็นจริงโดยประการทั้งหลาย.