การถือเอาของที่เจ้าของไม่ได้ให้ ชื่อว่าอทินนาทาน.

ท่านกล่าวอธิบายไว้ว่า การนำของผู้อื่นไป คือการลัก ได้แก่ความเป็นขโมย.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อทินนํ ได้แก่ของที่คนอื่นหวงแหน คนอื่นเมื่อถึงความเป็นผู้ทำตามชอบใจ ในของที่ผู้อื่นหวงแหนอันใด (แม้) ไม่ควรได้รับโทษทัณฑ์ และไม่ควรถูกตำหนิ เถยยเจตนา (ความตั้งใจลัก) ของผู้ที่มีความสำคัญในสิ่งของที่ผู้อื่นหวงแหนนั้นว่า เป็นของที่ผู้อื่นหวงแหน ยังความพยายามถือเอาสิ่งของนั้นให้ตั้งขึ้น ชื่อว่า อทินนาทาน.

อทินนาทานนั้นชื่อว่ามีโทษน้อย ในเพราะของผู้อื่นเลว (ราคาน้อย) ชื่อว่ามีโทษมากในเพราะของผู้อื่นประณีต (ราคามาก) เพราะเหตุไร? เพราะวัตถุประณีต. ชื่อว่ามีโทษน้อย ในเพราะของผู้อื่นน้อย. ชื่อว่ามีโทษมาก ในเพราะของผู้อื่นมาก. ก็เช่นเดียวกัน เพราะเหตุไร? เพราะวัตถุใหญ่ และเพราะประโยคใหญ่.