ปาตุกมฺยตาจิตฺตํ (จิตคิดจะดื่ม) ๑

ตชฺโช วายาโม (ความพยายามอันเกิดแต่จิตนั้น) ๑

อชฺโฌหรณํ (กลืนให้ล่วงลงในลำคอ) ๑

ก็ภาวะที่สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานนั้น มีโทษโดยส่วนเดียวเพราะเขาดื่มด้วยจิตเป็นอกุศลอย่างเดียว แต่สุรานั้นไม่ไหลเข้าปากของพระอริยสาวกทั้งหลาย ทั้งๆ ที่ไม่รู้วัตถุ (ว่าเป็นน้ำเมา) จะป่วยกล่าวไปไยถึงที่รู้อยู่. การดื่มน้ำเมาเพียงเล็กน้อยก็มีโทษน้อย การดื่มน้ำเมาเพียงครึ่งอาฬหกะ มากกว่าน้ำเมาเล็กน้อยนั้น มีโทษมาก เมื่อดื่มน้ำเมามากแล้วยังสามารถให้กายเคลื่อนไหวไปทำกรรมมีการปล้นชาวบ้านเป็นต้น มีโทษมากทีเดียว.