บทว่า วิตฺตลาภํ ความว่า ได้ทรัพย์. อธิบายว่า การเกิดขึ้นแห่งโภคทรัพย์.

ก็โดยข้อที่แตกต่างกัน บรรดาความสุขทั้ง ๓ อย่างนี้ พึงทราบว่า ทรงถือเอาเจตสิกสุขด้วยการสรรเสริญ กายิกสุขด้วยโภคะ อุปปัตติสุขด้วยศัพท์นอกนี้.

อนึ่ง พึงทราบว่า ทรงถือเอาสุขในปัจจุบันด้วยศัพท์แรก สุขในสัมปรายิกภพด้วยศัพท์ที่ ๓ สุขทั้งสองอย่างด้วยศัพท์ที่ ๒.

บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงการเว้นจากปาปมิตรและการคบหากัลยาณมิตรที่เป็นเหตุพิเศษของการสรรเสริญเป็นต้น เหมือนศีลที่เป็นเหตุ (ธรรมดา) ของการสรรเสริญเป็นต้น พร้อมด้วยโทษและอานิสงส์ จึงตรัสคำมีอาทิว่า อกโรนฺโต ดังนี้.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๖,๔๑๔

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สุขสูตร”