บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสคำมีอาทิว่า สา โข ปนสฺส ดังนี้ เพื่อจะทรงแสดงถึงศรัทธาชนิดที่หยั่งลงลึก อันเป็นเหตุให้ชื่อว่าเป็นผู้ดำรงมั่นในกุศลธรรมในพระศาสนา.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อสฺส นี้มีความหมายเท่ากับ ภเวยฺย แปลว่า พึงเป็น.

บทว่า นิวิฏฺฐา ความว่า ตั้งมั่น คือแซกซึมเข้าไปสู่จิตสันดาน.

บทว่า มูลชาตา ได้แก่ มีรากเกิดแล้ว.