บทว่า มนุสฺสานํ สหพฺยตํ ได้แก่ ถึงความเป็นผู้อยู่ร่วมกันด้วยมนุษย์ทั้งหลาย

ชื่อว่าสหัพยะ เพราะอรรถว่าอยู่ร่วม ได้แก่เป็นไปด้วยกัน. ภาวะแห่งสหัพยะนั้น ชื่อว่าสหัพยตา.

บทว่า นิวิฏฺฐสฺส ความว่า พึงเป็นคุณชาติตั้งมั่นลง.

บทว่า ยาวชีวํ ความว่า เพียงไรแต่การดำเนินไปแห่งชีวิต. อธิบายว่า จนกว่าจะถึงปรินิพพาน.