ตอบว่า เพราะวิชชา บังเกิดแล้ว แม้ในบททั้งสองที่เหลือก็มีนัยนี้แหละ.

บทว่า ยถา ในบทว่า ยถาตํ นี้ใช้ในอรรถว่า อุปมา.

บทว่า ตํ เป็นเพียงนิบาต. อธิบายว่า ชื่อว่าผู้ไม่ประมาท เพราะไม่อยู่ปราศจากสติ. ชื่อว่ามีความเพียร เพราะมีความเพียรเครื่องยังกิเลสให้เร่าร้อน. ชื่อว่าผู้มีตนอันส่งไปแล้ว คือมีจิตอันส่งไปแล้ว เพราะไม่อาลัยในร่างกายและชีวิต.

ท่านกล่าวคำอธิบายไว้ดังนี้.