ภิกษุทั้งหลาย ชื่อว่าผู้กล่าวสอน เพราะหมายความว่า กล่าวสอน คือพร่ำสอนบุคคลเหล่าอื่นด้วยทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ สัมปรายิกัตถประโยชน์และปรมัตถประโยชน์ตามควร.

บทว่า วิญฺญาปกา ได้แก่ ช่วยบุคคลเหล่าอื่นให้เข้าใจกรรมและผลของกรรม.

อนึ่ง ในบทว่า วิญฺญาปกา นั้น มีอธิบายว่า ช่วยบุคคลเหล่าอื่นให้เข้าใจ คือให้รู้ซึ้งธรรมทั้งหลายด้วยนัย ๓ อย่างตามลักษณะของตน คือตามสามัญลักษณะ โดยการจำแนกเป็นกุศลเป็นต้น โดยการจำแนกเป็นขันธ์เป็นต้น โดยนัยเป็นต้นว่า ธรรมเหล่านี้เป็นกุศล ธรรมเหล่านี้เป็นอกุศล ธรรมเหล่านี้มีโทษ ธรรมเหล่านี้ไม่มีโทษ.

บทว่า สนฺทสฺสกา ได้แก่ แสดงธรรมเหล่านั้นแลให้บุคคลอื่นเห็นได้ชัด เหมือนจับธรรมเหล่านั้นด้วยมือ.