๖. ถ้อยคำที่เป็นสัปปายะ.

อธิบายว่า ผู้กำลังเรียนอสุภนิมิต ๑๐ อย่างอยู่ย่อมละกามฉันท์ได้ ผู้กำลังเจริญอสุภนิมิตอยู่ก็ละกามฉันท์ได้ ผู้ปิดทวารในอินทรีย์ทั้งหลายแล้วก็ละได้ ผู้รู้ประมาณในการฉันอาหาร เพราะความเป็นผู้มีปกติยังอัตภาพให้เป็นไปได้โดยการดื่มน้ำ (ก่อน) ทั้งๆ ที่ยังมีโอกาส (ฉันได้อีก) ๔-๕ คำ ก็ละกามฉันท์ได้.

ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงได้กล่าวไว้ว่า ๑๖-

ควรงดฉันข้าว ๔-๕ คำไว้แล้วดื่มน้ำ