เพียงพอเพื่อจะอยู่อย่างสบายสำหรับภิกษุ

ผู้มีใจเด็ดเดี่ยว. ____________________________ ๑๖- ขุ. เถร. เล่ม ๒๖/ข้อ ๓๙๖

ผู้กำลังคบหากัลยาณมิตร เช่นกับพระติสสเถระผู้เจริญอสุภกรรมฐาน ละกามฉันท์ได้ก็มี ละได้ด้วยกถาที่เป็นสัปปายะอาศัยอสุภ ๑๐ ในสถานที่ยืนและที่นั่งเป็นต้นก็มี ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงได้ตรัสไว้ว่า ธรรม ๖ อย่างย่อมเป็นไปเพื่อละกามฉันท์.

การเกิดขึ้นแห่งพยาบาท มีโดยอโยนิโสมนสิการในปฏิฆนิมิต. ปฏิฆะชื่อว่าปฏิฆนิมิต ในคำว่า ปฏิฆนิมิตฺเต อโยนิโสมนสิกาเรน นั้น แม้ปฏิฆารมณ์ก็คือปฏิฆนิมิต. อโยนิโสมนสิการ (การทำไว้ในใจโดยไม่แยบคาย) ในปฏิฆนิมิตนั้น มีลักษณะเดียวกันในที่ทุกแห่งทีเดียว พยาบาทย่อมเกิดขึ้นแก่ผู้ให้อโยนิโสมนสิการเป็นไปมากครั้งในนิมิตนั้น.