ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงได้ตรัสไว้ว่า ๑๗-

มีอยู่ ภิกษุทั้งหลาย ปฏิฆนิมิต การทำให้มากซึ่งอโยนิโสมนสิการในปฏิฆนิมิตนั้น เป็นอาหารปัจจัย (เหตุนำมา) เพื่อการเกิดขึ้นแห่งพยาบาทที่ยังไม่เกิดขึ้นบ้าง เพื่อความเจริญยิ่งขึ้น เพื่อความไพบูลย์แห่งพยาบาทที่เกิดขึ้นแล้วบ้าง. ____________________________ ๑๗- สํ. มหา. เล่ม ๑๙/ข้อ ๓๕๙

ส่วนผู้ทำไว้ในใจโดยแยบคายซึ่งเมตตาเจโตวิมุตติ จะมีการละ (พยาบาท) ได้.

บรรดาคำว่า เมตตา และเจโตวิมุตตินั้น เมื่อกล่าวคำว่าเมตตา ก็ใช้ได้ (หมายถึง) ทั้งอัปปนาทั้งอุปจาร แต่เมื่อกล่าวว่าเจโตวิมุตติ ก็ใช้ได้ (หมายถึง) เฉพาะอัปปนาเท่านั้น. โยนิโสมนสิการมีลักษณะดังที่กล่าวมาแล้วนั่นเอง เมื่อให้โยนิโสมนสิการนั้นเป็นไปมากครั้งในเมตตานั้น ก็ละพยาบาทได้.