อธิบายว่า แม้กำลังสำเร็จการเดินด้วยสามารถจงกรมเป็นต้น คือเพียรสืบต่อพยายามอยู่ ด้วยสามารถแห่งความเพียร คือสัมมัปปธานดังที่กล่าวแล้วโดยนัยมีอาทิว่า ๒๖- ภิกษุยังฉันทะให้เกิดขึ้นพยายามอยู่ เพื่อความไม่เกิดขึ้นแห่งธรรมที่เป็นบาปอกุศลที่ยังไม่เกิด ควรสำเร็จการเดินไปเป็นต้น โดยวิธีที่จะละอกุศลธรรมทั้งหลายได้ กุศลธรรมทั้งหลายจะถึงความบริบูรณ์ด้วยภาวนา. ____________________________ ๒๖- สํ. มหา. เล่ม ๑๙/ข้อ ๑๐๙๐ อภิ. วิ. เล่ม ๓๕/ข้อ ๔๖๕

แม้ในบทที่เหลือทั้งหลายก็มีนัยนี้.

ส่วนอาจารย์บางเหล่ากล่าวเนื้อความของบท ยตํ นี้ว่าได้แก่ สํยโต (สำรวมแล้ว).

บทว่า ติฏฺเฐ ได้แก่ พึงเดินไป คือพึงสำเร็จการเดิน.