บทว่า โลกนิโรโธ ได้แก่ พระนิพพาน.

บทว่า สจฺฉิกโต ได้แก่ ทำให้ประจักษ์แก่พระองค์เอง.

บทว่า โลกนิโรธคามินีปฏิปทา ได้แก่ อัษฎางคิกมรรคอันเป็นอริยะสงเคราะห์ลงในขันธ์ ๓ มีศีลขันธ์เป็นต้น เพราะว่า ทางนั้นไปถึงคือบรรลุถึงพระนิพพานอันเป็นที่ดับโลก หรืออันพระอริยเจ้าทั้งหลายดำเนินไปเพื่อพระนิพพานนั้น เพราะฉะนั้น จึงเรียกว่า โลกนิโรธคามินีปฏิปทา (ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับโลก)

ด้วยคำเพียงเท่านี้ เป็นอันพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงเนื้อความนี้ว่า ชื่อว่าตถาคต เพราะตรัสรู้ยิ่ง คือถึงตามความเป็นจริง ซึ่งสิ่งที่แท้จริง.