บทว่า สุตํ ได้แก่ อายตนะคือเสียง.

บทว่า มุตํ ได้แก่ อายตนะคือกลิ่น อายตนะคือรส และอายตนะคือโผฏฐัพพะ เพราะจะต้องประจวบเข้า จึงจะรับเอาได้.

บทว่า วิญฺญาตํ ได้แก่ ธรรมารมณ์ มีสุขทุกข์เป็นต้น.

บทว่า ปตฺตํ ได้แก่ ที่มาประจวบเข้าโดยได้แสวงหาหรือไม่ได้แสวงหาก็ตาม.