บทว่า ปริเยสิตํ ได้แก่ แสวงหาอารมณ์ที่มาประจวบเข้าบ้าง ที่ไม่มาประจวบเข้าบ้าง.

บทว่า อนุวิจรตํ มนสา ได้แก่ อารมณ์ที่ทรงใคร่ครวญด้วยใจ ควรจะเชื่อมความว่า ถามว่า ใคร่ครวญด้วยใจของใคร?

ตอบว่า ด้วยใจของสัตวโลกพร้อมทั้งเทวโลก ฯลฯ พร้อมทั้งเทวดาและมนุษย์.

พึงทราบวินิจฉัยในคำว่า สเทวกสฺส โลกสฺส ต่อไป