สัตวโลกพร้อมด้วยเทวโลกทั้งหลาย เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า สเทวโลกะ แห่งสัตวโลกพร้อมทั้งเทวโลกนั้น. แม้ในบทที่เหลือก็มีนัยนั้นเหมือนกัน.

ก็ด้วยคำว่า สเทวกะ ในพระสูตรนี้ พึงทราบถึงการทรงถือเอาเทวดาชั้นกามาพจร ๕ ชั้น. ด้วยคำว่า สมารกะ พึงทราบถึงการทรงถือเอาเทวดาชั้นกามาพจรชั้นที่ ๖. ด้วยคำว่า สพรหมกะ พึงทราบถึงการทรงหมายเอาชั้นพรหมมีพรหมกายิกะเป็นต้น. ด้วยคำว่า สสฺสมณพฺราหฺมณี พึงทราบถึงการทรงถือเอาสมณพราหมณ์ผู้เป็นข้าศึกต่อพระศาสนา และการทรงถือเอาสมณพราหมณ์ผู้ระงับบาป และลอยบาปได้แล้ว. ด้วยคำว่า ปชา พึงทราบถึงการทรงถือเอาสัตวโลก. ด้วยคำว่า สเทวมนุสฺส พึงทราบถึงการทรงถือเอาสมมติเทพ และมนุษย์ที่เหลือ.

เมื่อเป็นเช่นนี้ สัตวโลกพร้อมด้วยเทวดามารและพรหมในพระสูตรนี้ พึงทราบว่าทรงถือเอาแล้วด้วยบททั้ง ๓ สัตวโลกเท่านั้น พึงทราบว่าทรงถือเอาแล้วด้วยบททั้งสองด้วยอำนาจประชาสัตว์.

อีกนัยหนึ่ง เทวโลกชั้นอรูปาพจร พระองค์ถือเอาแล้วด้วยศัพท์ว่า สเทวกะ เทวโลกชั้นฉกามาวจรด้วยคำว่า สมารกะ พรหมโลกชั้นที่มีรูปด้วยคำว่า สพรหมกะ สัตวโลกที่เหลือพร้อมด้วยสมมติเทพทั้งหลาย ทรงถือเอาแล้วด้วยคำว่า สัสสมณพราหมณศัพท์เป็นต้น.