พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพระนามว่า วสวัตดี เพราะทรงให้สัตว์ทั้งหลายเป็นไปในอำนาจ ด้วยการทรงทราบอาสยะเป็นต้น (ของเขา) ไม่มีผิดพลาด และด้วยการทรงนำเขาให้เข้าไปหาประโยชน์เกื้อกูล ทรงให้สังขารทั้งหลายเป็นไปในอำนาจด้วยสามารถแห่งการนำไปสู่ความเป็นอย่างอื่นตามภาวะ (ทรงบังคับพระกายได้) ทรงยังสมาบัติและจิตให้เป็นไปในอำนาจ เพราะทรงประพฤติมาจนชำนาญโดยอาการทุกอย่าง ด้วยเหตุเพียงเท่านี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า ชื่อว่าทรงแสดงความที่พระองค์ทรงเป็นพระตถาคต เพราะความหมายว่าทรงครอบงำ (สัตว์).

ในข้อนั้น พึงทราบบทสำเร็จรูป ดังต่อไปนี้ว่า

พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นเสมือนมียาขนานพิเศษ จึงทรงพระนามว่าอคทะ

ก็ยาขนานวิเศษนั่น ได้แก่อะไร?