บทว่า ธีโร ได้แก่ ผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา เครื่องทรงจำ.

บทว่า สพฺพคณฺฐปฺปโมจโน ความว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเปลื้องกิเลสมีกายคันถะคืออภิชฌาเป็นต้นทั้งหมดเสด็จดำรงอยู่แล้ว ชื่อว่าทรงเปลื้องกิเลส คือคันถะทั้งหมดออกไปได้ เพราะทรงเปลื้องกิเลสเหล่านั้นออกจากสันดานของเวไนยสัตว์ ด้วยพระธรรมเทศนาที่ไพเราะของพระองค์.

บทว่า ผุฏฺฐสฺส ตัดบทเป็น ผุฏฺฐา อสฺส (แปลว่า อันพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นี้ทรงสัมผัสแล้ว). คำว่า อสฺส นี้เป็นฉัฏฐีวิภัตติ ใช้ในความหมายของตติยาวิภัตติ ความหมายว่า อันพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นี้ทรงสัมผัสแล้ว.

บทว่า ปรมา สนฺติ (ความสงบอันยอดยิ่ง) ได้แก่ พระนิพพาน เพราะว่า พระนิพพานนั้น อันพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสัมผัสแล้ว ด้วยการสัมผัสด้วยญาณนั้น ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงได้ตรัสไว้ว่า พระนิพพาน จะมีภัยมาจากไหน.