บทว่า สงฺคมฺม ได้แก่ มาชุมนุมกัน.

บทว่า ตํ นมสฺสนฺติ ความว่า เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายเหล่านั้นผู้ถึงพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ พากันนมัสการพระตถาคตเจ้าพระองค์นั้น ผู้ชื่อว่ามีพระคุณใหญ่ เพราะทรงประกอบด้วยคุณความดีมีศีลเป็นต้นมากมาย ผู้ชื่อว่าทรงปราศจากความครั่นคร้าม เพราะทรงประกอบด้วยพระธรรมที่ทำให้ทรงแกล้วกล้า ๔ อย่าง.

บัดนี้ เพื่อจะทรงแสดงถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีเทวดาและมนุษย์ทั้งหลายเหล่านั้นพากันเอ่ยถึงพลาง นมัสการไปพลาง จึงตรัสคำมีอาทิไว้ว่า ทนฺโต.

คำนั้นมีเนื้อความง่ายอยู่แล้วแล. จบอรรถกถาโลกสูตรที่ ๑๓