ผู้ใดแลพึงยับยั้งความโกรธที่บังเกิดขึ้นไว้ได้

ผู้นั้นก็ดุจบุคคลหยุดรถที่ไปอย่างรวดเร็วไว้ได้ ฉะนั้น. ____________________________ ๑- ขุ. ธ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๒๗

ต่อแต่นั้น เมื่อภิกษุทั้งหลายกราบทูล (พระผู้มีพระภาคเจ้า) เพราะเหตุที่ได้ฟังพวกมนุษย์กล่าวโทษอย่างนี้ว่า อย่างไรกันนะ พวกสมณศากยบุตรจักตัดต้นไม้เองบ้าง จักให้บุคคลอื่นตัดบ้าง พวกสมณศากยบุตรย่อมเบียดเบียนสิ่งที่มีชีวิตซึ่งมีอินทรีย์อันเดียว.

พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงทรงบัญญัติสิกขาบทนี้ว่า เป็นปาจิตตีย์ เพราะพรากภูตคาม ดังนี้แล้ว เพื่อจะทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายที่มาในที่นั้น จึงได้ตรัสคาถานี้ว่า