ภิกษุละอยู่ซึ่งฉันทราคะในฝั่งในและฝั่งนอกนี้ด้วยมรรคที่สี่อย่างนี้ ท่านเรียกว่าย่อมละฝั่งในและฝั่งนอกเสียได้. ก็ในฝั่งในและฝั่งนอกนี้ พระอนาคามีไม่มีฉันทราคะเลยในอัตภาพนี้เป็นต้น เพราะเหตุที่ท่านละกามราคะได้แล้วแม้ก็จริง แต่ถึงกระนั้น ท่านก็ยังกล่าวว่าย่อมละฝั่งในและฝั่งนอกได้ด้วยการละฉันทราคะ ในพระคาถานั้น เพราะสงเคราะห์ฝั่งในและฝั่งนอกทั้งหมดนี้เข้าด้วยกัน ก็เพื่อจะประกาศคุณแห่งมรรคที่ ๔ นั้น เหมือนมรรคที่ ๓ เป็นต้น.

บัดนี้ เพื่อจะประกอบเนื้อความนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสอุปมาว่า เหมือนกับงูละคราบเก่าที่คร่ำคร่าไปฉะนั้น.

ในพระคาถานั้น มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้

สัตว์ที่ชื่อว่า งู เพราะอรรถวิเคราะห์ว่า ไปด้วยอก.