ชื่อว่า สทารสันโดษ.

แต่ในคาถานี้ นายธนิยะหมายถึงพรหมจรรย์ คือมรรคเบื้องบน ๓ ประการอันมีพรหมจรรย์คือสมณธรรมเป็นประธาน.

คำว่า สุคเต ได้แก่ ในสำนักของพระสุคต. ด้วยว่า พระผู้มีพระภาคเจ้า ท่านเรียกว่า สุคตะ เพราะพระองค์เสด็จไปด้วยดี ไม่ถึงที่สุด ๒ อย่าง (คือกามสุขัลลิกานุโยคและอัตตกิลมถานุโยค) เพราะพระองค์ทรงประกอบด้วยการบรรลุถึงอริยมรรคอันงาม และเพราะพระองค์ทรงบรรลุถึงสถานที่กล่าวคือพระนิพพานอันดีงาม.

ก็คำว่า สุคเต นี้เป็นสัตตมีวิภัตติใช้ในอรรถว่าใกล้ เพราะอธิบายว่า ในสำนักพระสุคต.