บทว่า นิธาย ได้แก่ วางแล้ว. บทว่า ทณฺฑํ ได้แก่ อาชญาทางกาย วาจาและใจ. คำว่า ทณฺฑํ นั่นเป็นชื่อของทุจริตทั้งหลายมีกายทุจริตเป็นต้น.

จริงอยู่ กายทุจริต ชื่อว่าทัณฑ์ เพราะอรรถว่าเป็นเหตุให้ลงโทษ. อธิบายว่า เบียดเบียน คือให้ถึงความพินาศ.

วจีทุจริต และมโนทุจริตก็เหมือนกัน.

อีกอย่างหนึ่ง การลงโทษด้วยการประหารนั่นเทียว ชื่อทัณฑ์. อธิบายว่า วางทัณฑ์นั่นแล้วดังนี้บ้าง.