บทว่า อวิเหฐยํ คือ ไม่เบียดเบียน.

บทว่า อญฺญตรมฺปิ ได้แก่ แม้ผู้ใดผู้หนึ่ง. บทว่า เตสํ ได้แก่ บรรดาสัตว์ทั้งปวงเหล่านั้น.

บทว่า น ปุตฺตมิจฺเฉยฺย ความว่า ไม่พึงปรารถนาบุตรคนใดเลย ในบุตร ๔ จำพวกเหล่านี้ คือ บุตรเกิดจากตน ๑ บุตรเกิดในเขต ๑ บุตรบุญธรรม ๑ บุตรคือลูกศิษย์ ๑.

บทว่า กุโต สหายํ ความว่า จะพึงปรารถนาสหายนั่น แต่ที่ไหน ด้วยหวังว่าพึงปรารถนาสหาย.