ความเป็นอย่างอื่น ภิกษุมีสติ ปราศจากตัณหา

ไม่ยึดมั่น รู้โทษนั้นแล้ว พึงละเว้นตัณหา อัน

เป็นแดนเกิดของทุกข์เสีย ดังนี้.๒- ____________________________ ๒- องฺ. จตุกฺก. เล่ม ๒๑/ข้อ ๙

ชื่อว่าผู้เดียว ด้วยอรรถว่ามีกิเลสปราศไปแล้วโดยส่วนเดียวอย่างนี้ว่า กิเลสทั้งปวงอันภิกษุนั้นละแล้ว มีรากเหง้าถูกตัดขาดแล้ว เป็นดุจต้นตาล ฯลฯ มีความไม่เกิดขึ้นต่อไปเป็นธรรมดา. ชื่อว่าผู้เดียว ด้วยอรรถอย่างนี้ว่าเป็นผู้ไม่มีอาจารย์ รู้เอง ตรัสรู้ชอบเฉพาะซึ่งปัจเจกโพธิญาณได้ด้วยตนเองนั้นแล. ผู้เดียว ด้วยอรรถว่าตรัสรู้ชอบเฉพาะซึ่งปัจเจกโพธิญาณอย่างนี้.