บุคคลเป็นผู้มีความขวนขวายน้อยในบุตรของผู้อื่น

พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น ดังนี้.

คาถานั้นโดยเนื้อความชัดแล้วเทียว แต่โยชนามีดังนี้

บรรพชิตพวกหนึ่งเหล่าใดถูกความไม่ยินดีครอบงำแล้ว แม้บรรพชิตเหล่านั้นก็สงเคราะห์ได้ยาก และอนึ่ง คฤหัสถ์ผู้ครองเรือนก็สงเคราะห์ได้ยากเหมือนกัน เราเกลียดความเป็นผู้สงเคราะห์ได้ยากนั้น ปรารภวิปัสสนา ได้บรรลุแล้วดังนี้.