บทว่า สุวณฺณสฺส ได้แก่ ทองคำ.

บาลีที่เหลือว่า วลฺยานิ เป็นคำที่นำมาเพิ่มเข้า เพราะอรรถของคำที่เหลือ มีเนื้อความอย่างนี้เหมือนกัน.

บทว่า ปภสฺสรานิ ได้แก่ อันแพรวพราวเป็นปกติ. อธิบายว่า มีแสงรุ่งเรือง.

บทที่เหลือเป็นบทมีอรรถตื้นทั้งนั้น.