ในบรรดาพุทธกิจ ๒ อย่างนี้ คือ ปุเรภัตกิจ ๑ ปัจฉาภัตกิจ ๑.

ในเวลาเสร็จปัจฉาภัตกิจ ทรงตรวจดูโลกด้วยพระพุทธจักษุ ทรงเห็นพราหมณ์ชื่อกสิภารทวาชะผู้ถึงพร้อมด้วยอุปนิสัยแห่งพระอรหัต ทรงทราบว่า ครั้นเราไปในพราหมณคามนั้นแล้ว กถาจักเป็นไป แต่นั้นในเวลาจบกถา พราหมณ์นั่นฟังธรรมเทศนา บวชแล้วจักบรรลุพระอรหัตดังนี้ จึงเสด็จไปในพราหมณคามนั้น ทรงยังกถาให้ตั้งขึ้นแล้ว ตรัสพระสูตรนี้. [ปุเรภัตกิจ]

ในพระสูตรนั้น พึงมีคำถามว่า

ปุเรภัตกิจของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นไฉน

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗,๔๕๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. กสิภารทวาชสูตร”