ในบทเหล่านั้น นิบาตว่า อถ ส่องถึงการปรารภเพื่อจะกล่าวถึงข้อความต่อไป. นิบาตว่า โข ลงในการทำบทให้เต็ม. บทว่า ภควา มีนัยที่กล่าวแล้วนั้นแล.

บทว่า ปุพฺพณฺหสมยํ ความว่า สมัยส่วนเบื้องต้นของวัน. อธิบายว่า ในเวลาเช้า. หรือ สมัยในเวลาเช้า ชื่อว่า ปุพพัณหสมัย. มีอธิบายว่า ขณะหนึ่งในตอนเช้า. ย่อมได้ทุติยาวิภัตติในอัจจันตสังโยคอย่างนี้.

บทว่า นิวาเสตฺวา แปลว่า ทรงนุ่งแล้ว.

บทว่า นิวาเสตฺวา นั่นพึงทราบด้วยอำนาจแห่งการประทับอยู่ในวิหารและการเปลี่ยนแปลง.