บทว่า โยตฺตํ ได้แก่ เครื่องผูกคือเชือก.

เชือกนั้นมี ๓ อย่าง คือ เชือกผูกแอกกับงอนไถ ๑ เชือกผูกโคพลิพัททั้งหลายกับแอก ๑ เชือกผูกโคพลิพัททั้งหลายกับสารถี ๑.

ในเชือก ๓ อย่างนั้น เชือกของพราหมณ์ทำงอนไถ แอก และโคพลิพัททั้งหลายให้เกี่ยวเนื่องกัน ย่อมยังกิจของตนสำเร็จฉันใด สมาธิของพระผู้มีพระภาคเจ้าผูกธรรม คือหิริปัญญาและวิริยะเหล่านั้นทั้งหมดเทียวให้เป็นอารมณ์เดียว โดยความเป็นธรรมไม่ฟุ้งซ่าน ฉันนั้น เพราะเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า ใจเป็นเชือก ดังนี้.

ชื่อว่า สติ เพราะอรรถวิเคราะห์ว่าเป็นเครื่องระลึกของบุคคล หรือบุคคลระลึกถึงประโยชน์ที่ทำไว้แล้วนานเป็นต้นได้ด้วยตนเอง. สตินั้นมีความไม่หลงลืมเป็นลักษณะ.