พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงอะไรด้วยบทนั้น

ทรงแสดงว่า ดูก่อนพราหมณ์ ท่านหว่านพืชแล้ว ย่อมทำรั้วหนาม รั้วไม้หรือล้อมกำแพงเพื่อรักษาข้าวกล้า ด้วยรั้วนั้น ฝูงโคกระบือและเนื้อ เมื่อไม่ได้การเข้าไป ย่อมไม่แย่งกินข้าวกล้าของท่านฉันใด เราก็ฉันนั้น หว่านพืชคือศรัทธานั้นแล้ว ทำการล้อม ๓ อย่างอันสำเร็จแต่การคุ้มครองกายวาจาและอาหาร เพื่อรักษาข้าวกล้า คือกุศลอันมีประการต่างๆ ด้วยการล้อมนั้น ฝูงโคกระบือและเนื้อ คืออกุศลธรรมมีราคะเป็นต้น เมื่อไม่ได้การเข้าไป ย่อมไม่แย่งกินข้าวกล้า คือกุศลของเรา ดังนี้.

ในบทว่า สจฺจํ กโรมิ มิทฺธานํ นี้ การตัด การเกี่ยว การถอนขึ้น ชื่อว่าการถอนหญ้า ด้วยสัจจะอันไม่กล่าวให้พลาดด้วยทวารทั้งสอง. ก็คำว่า สจฺจํ นั่นเป็นทุติยาวิภัตติ พึงทราบว่า ลงในอรรถแห่งตติยาวิภัตติ.

ก็เนื้อความในบทว่า สจฺจํ กโรมิ มิทฺธานํ นั้นมีดังนี้ว่า สจฺเจน กโรมิ นิทฺธานํ แปลว่า เราย่อมกระทำการถอนหญ้าด้วยสัจจะ.