อีกอย่างหนึ่ง บทว่า สจฺจํ ได้แก่ ทิฏฐิสัจจะ การกล่าวด้วยทุติยาวิภัตตินั่นแล แม้อย่างนี้ว่า เราย่อมกระทำการถอนนั้น คือย่อมกระทำกิจอันจะพึงตัด พึงเกี่ยว พึงถอนขึ้นดังนี้ ก็ควร.

ในบทว่า โสรจฺจํ เม ปโมจนํ นี้ ศีลนั้นใดอย่างนี้ว่า ๑๐- ความไม่ละเมิดทางกาย ความไม่ละเมิดทางวาจานั่นแล เรียกว่า โสรัจจะ ความสงบเสงี่ยม ศีลนั้นไม่ประสงค์เอาในคาถานี้ ศีลนั้นได้กล่าวแล้วเทียว โดยนัยมีอาทิว่าคุ้มครองกาย แต่พระอรหัตผลอันท่านประสงค์แล้ว ด้วยว่าพระอรหัตผลแม้นั้นเรียกว่าโสรัจจะ เพราะพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงยินดีแล้วในนิพพานอันสุนทร. ____________________________ ๑๐- อภิ. สงฺ. เล่ม ๓๔/ข้อ ๘๗๑

บทว่า ปโมจนํ ได้แก่ เป็นเครื่องสละโยคะ.

มีอธิบายอย่างไร.