บุคคลไถนานั่นแล้ว ย่อมพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ดังนี้.

คาถานั้น มีเนื้อความโดยย่อดังนี้

ดูก่อนพราหมณ์ ท่านจงดูการไถนานั้น มีศรัทธาเป็นพืชอันความเพียรเป็นฝนอนุเคราะห์แล้ว เราทำแอกและไถอันสำเร็จแล้วแต่ปัญญา และงอนไถอันสำเร็จแล้วแต่หิริให้เนื่องกันด้วยเชือกอันสำเร็จแล้วแต่ใจ ตอกซึ่งผาลคือสติ ในไถคือปัญญา จับปฏักคือสติ คุ้มครองด้วยการคุ้มครองกายวาจาและอาหาร ทำสัจจะเป็นเครื่องถอนหญ้า นำความสงบเสงี่ยมเป็นเครื่องปลดเปลื้องกิเลส ความเพียรนำธุระไปเพื่อธุระ นำไปถึงแดนเกษมจากโยคะ ไม่หวนกลับมา ไถแล้วให้ถึงสามัญผล ๔ อย่างอันมีกสิกรรมเป็นที่สุด.

บทว่า สา โหติ อมตปฺผลา ความว่า การไถนานี้นั้นมีผลเป็นอมตะ. นิพพานเรียกว่าอมตะ. อธิบายว่า การไถนามีนิพพานเป็นอานิสงส์.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗,๔๙๙

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. กสิภารทวาชสูตร”