อธิบายดังนี้ บทใดอันกุลบุตรผู้ต้องการเพื่อจะอยู่บรรลุบท คือพระนิพพานอันสงบด้วยการแทงตลอดควรกระทำ บทนั้นอันพระพุทธเจ้าและพระอนุพุทธะทั้งหลายพรรณนาไว้แล้ว.

ก็ในคาถานี้ บทที่กล่าวแล้วแต่ต้นแห่งคาถาบทนี้ว่า ยํ ย่อมคล้อยตามอธิการว่า กรณียํ.

บทว่า ตํ สนฺตํ ปทํ อภิสเมจฺจ พึงทราบว่า ก็เนื้อความนี้มีบาลีที่เหลือ เพราะฉะนั้น ท่านจึงกล่าวว่า วิหริตุกาเมน.

อนึ่ง ในบทว่า สนฺตํ ปทํ อภิสเมจฺจ นี้ พึงทราบอธิบายอย่างนี้ว่า กุลบุตรผู้ฉลาดในประโยชน์ รู้บทนิพพานว่าสงบ ด้วยโลกิยปัญญา ด้วยอำนาจแห่งการฟังเป็นต้น เป็นผู้ใคร่เพื่อจะบรรลุบทนิพพานนั้น พึงกระทำกิจที่คล้อยตามอธิการว่า พึงกระทำ.